در سال ۲۰۱۲، هرنان زین، فیلم‌ساز برنده جایزه، در افغانستان دچار حادثه‌ای شد که زندگی او را برای همیشه تغییر داد. آسیب‌های روحی که او در طول ۲۰ سال گزارشگری جنگ انباشته کرده بود، ناگهان سر باز کردند. او دچار افسردگی، تنهایی و رفتارهای خودتخریب‌گر شد. هرنان زین برای یافتن پاسخ این که چه اتفاقی برایش افتاده، تصمیم گرفت با روزنامه‌نگاران دیگر مصاحبه کند. او از آن‌ها درباره تروماها، فقدان‌ها، ترس‌ها و خانواده‌هایشان پرسید. «جان دادن برای گفتن» اولین مستند ساخته‌شده درباره ترومای روحی در خبرنگاران جنگی است؛ تصویری بی‌پرده و دردناک از جنگ و ادای احترامی به کسانی که جان خود را به خطر می‌اندازند تا دنیا آگاه بماند.

این مستند صمیمی داستان گروهی از کودکان پناهجوی سوری را دنبال می‌کند که به سختی از یک زندگی پر از رنج فرار می‌کنند و در یک سرزمین بیگانه ادغام می‌شوند.

این مستند بر خشونت ویرانگر درگیری اسرائیل و فلسطین و تأثیرات آن بر کودکان غزه تمرکز دارد.